Kapłan przepełniony świętą radością

Z sercem szeroko otwartym i uśmiechem, który rozświetla sanktuarium, ten kapłan stoi tam, gdzie niebo styka się z ziemią. Jego radość nie jest głośna, lecz stała, głęboka i zaraźliwa. To radość człowieka, który wie, że jest u siebie — dokładnie tam, gdzie Bóg go powołał, by był.